கண்றாவி கவிதைகள் - சரஸ்வதியின் நிர்வாண ஓவியம்

நெடுஞ்சாலை ஓரம்   குரங்கிரண்டை அரையில் கட்டி, தார் மொழுகிய  சாலையில் அம்மனை வரைந்து வைத்து அண்ணாந்து பார்த்திருந்தான்  ஒருவன் ...

ஐம்பது பைசா மழை பொழிந்தது அவ்வப் போது- நல்ல வேளை  அவன் அவளை அம்மணமாய் வரையவில்லை ,

அம்மன் சிலையை அம்மணமாய் பார்த்தால்  ஆத்திகர்களின்  ஆண்மை விரைக்குமாம் ! அடக் கொடுமையே....

வேறென்னென்ன  ஆகும் ? உம்மை  சிலை பார்த்து தொழப் பழக்கிய பாப்பான்  அதை மட்டும்  எவ்விதம் மறந்தான் !

கரத்தை சிரத்தை  ஐந்தாய் பத்தாய் பெருக்கிய போதே  நங்கை சிலையில் கொங்கை நூறென  வடித்திருப்பின்

ஆண்டுகள் சென்ற பின் ஆத்திக மனதில்  ஆசை வராது  அணைதடுக்கக்  கூடியிருக்கும் !

ஐயகோ  அண்டர் வேர்   அவிழ்த்து  அம்மணம் மறைத்தார்கள் ! அடடா ! மயிலுக்கு துகிலுடுத்தானே...  அவன் பேரென்ன  ஒரியா!   பாரியா ?  அவனையும்  மிஞ்சிவிட்டார்கள் ...

வரைந்தவன்  கடல் கடத்தப் பட்டான்

எதிர்த்தவன்  முகம் உமிழப் பட்டான் ...


ஆனது  ஆகட்டும் ! அம்மணம் மறைந்தால் சரி !